مدتی است که بحث بلیط فروشی سوژه دو باشگاه پرطرفدار پایتخت و ایران شده. این بحث بیشتر از کمبود بودجه و فقر منابع مالی ناشی می شود.در روزگاری که دو باشگاه پرسپولیس و تاج از هر گونه کمک مالی از سوی دولت بی بهره بودند جامعه ورزش شاهد کمک های همه جانبه به تیم دربار شاهنشاهی ، تاج بود. و روزگاری این پرسپولیس و عبدو بودند که با طرح های حرفه ای به در آمد زایی و خود سازی روی آوردند.....
عبدو با دید حرفه ای که داشت اقدام به ساخت سالن بولینگ و سینما و ... کرد تا بدین وسیله خرج و مخارج باشگاههای ورزشی دیگر را نیز تامین کند. فکر حرفه ای نتیجه حرفه ای هم می دهد. کاری که امروزه تمام تیم های بزرگ جهان انجام می دهند.روزگاری هم پرسپولیس و تاج که اکنون به استقلال تغییر هویت داده بود مفلس تر از آن چیزی شدند که شاید هیچ هواداری در کابوس هایش هم چنین رخ دادی را نمی دید. کار پرسپولیس و استقلال امروز به جایی رسیده که باید دست به یقه سازمان لیگ شوند تا خانه شان را پس بگیرند.
مگر استادیوم آزادی متعلق به تربیت بدنی نیست؟ مگر پرسپولیس و استقلال هم متعلق به سازمان تربیت بدنی نیستند؟ پس چرا سازمان لیگ در این میان همه کاره شده است؟ این دو تیم مانند دو کودک شیر خواره از هر کاری منع می شوند . مگر سازوکار هر باشگاه نباید مقدمات هر بازی که اعم از امنیت و بلیط فروشی و ... می شود را اجرا کند؟ پس چرا این دو باشگاه این قدر حقیر شده اند که بی عرضه تر از تیم های صنعتی نمایان می کنند؟