تماشای دیدار پرسپولیس و صبا شاید برای تماشاگران فوتبال بسیار جذاب و حتی
فراتر از حد انتظار باشد اما از نظر فنی در حد لیگ برتر نبود! البته نباید
فراموش کنیم که اکثر دیدارهای لیگ برتر چنین شرایطی را دارند.
1.
یکی از مشکلات پایهای فوتبال ایران، ارائه فوتبال ایستا و بدون برنامه
است. بله! پرسپولیس به بازی سرعت میداد، رو به جلو حرکت میکرد و تماشاگر
را به وجود میآورد اما همه اینها هیچ سودی برای سرخپوشان نداشت چرا که
«سرعت به بازی» بدون حرکتهای بدون توپ و فضاسازی هیچ فایدهای ندارد و
«حرکت رو به جلو» بدون برنامه فقط باعث از دست دادن توپ و ایجاد موقعیت
برای ضد حمله حریف میشود.
2. فوتبالیستهای ایرانی هنوز نمیدانند
که بیش از 90% حرکات آنها در زمین فوتبال بدون توپ خواهد بود و به همین
دلیل باید بیش از هر زمان دیگری به لحظاتی فکر کنند که توپ ندارند و برای
آنها لحظهها برنامهریزی کنند. پرسپولیس در بازی برابر صبای قم که از
حمایت 60 هزار نفری تماشاگرانش بهره میبرد، در مورد کانالهای کناری زمین
برنامهریزی خاصی کرده بود و با حضور محمد پروین و میثم بائو در جناحین
قصد داشت ساختار دفاعی حریف را بهم بریزد تا فضا برای گلزنی کریم باقری یا
هادی نوروزی فراهم شود. اتفاقاً برنامه پرسپولیس برای گلزنی بسیار خوب بود
اما بازیکنانی که در قالب این برنامه قرار گرفته بودند یا توجیه نشدهاند
و یا از عهده وظایف خود به خوبی برنیامدند. بطور مثال هرگاه محمد پروین در
جناح راست صاحب توپ میشد میثم بائو میبایست به اضافه شدن با هادی نوروزی
و کریم باقری در نوک خط حمله تعداد نفرات پرسپولیس در محوطه جریمه حریف
افزایش میداد اما این کار نه توسط بائو انجام میشد و نه محمد پروین! این
دو بال کناری در طول 45 دقیقه اول بازی، فقط در کنارههای زمین مشاهده
شدند و حتی یک بار هم به مرکز زمین متمایل نشدند تا فضا برای مدافعان
کناری و سایر هافبکهای این تیم ایجاد شود. کاملاً مشخص بود که پرسپولیس
برای رسیدن به گل برنامه دارد اما راه رسیدن به آن را بلد نبود.
3.
میثم بائو پتانسیل لازم برای ستاره شدن در پرسپولیس را دارد. هر چند شماره
10 جدید قرمزها انتقادات زیادی را در 4 بازی اخیر به جان خریده است. او در
یک تیم متوسط(ابومسلم) ستاره بوده و حالا با مبلغی کلان به یک تیم بزرگ
امده و شماره 10 آن تیم را بر تن کرده است؛ همین موضوع باعث شده بائو فشار
روانی زیادی را به دوش بکشد. شاید اگر او اضطراب و فشاری روانیاش را
کنترل کند، بتواند تبدیل به بازیکن موثرتری برای تیمش شود.
4. پنج
گل از هفت گل پرسپولیس در نیمه دوم بازیها به ثمر رسیده و در دو بازی
اخیر گل برتری قرمزها در 10 دقیقه پایانی به ثمر رسیده است. این آمار نشان
میدهد که توان بدنی سرخپوشان حداقل نسبت به سایر تیمها در وضعیت بهتری
است و الان متوجه میشویم که مولایی(بدنساز پرسپولیس) در مورد آمادگی بدنی
قرمزپوشان اغراق نکرده است و آنها میتواند در جنگهای تن به تن بخصوص در
نیمه دوم و اواخر بازی، حریف را مغلوب کنند. البته با عبور از هفتههای
ابتدایی لیگ، تیمها به شرایط ایدهآل بدنی خود میرسند و پرسپولیس باید
حداقل در بازیهای خانگی در همان نیمه اول کار حریف یکسره کند.